bimber

Strona Główna 
Forum
News
Teoria
 Bezpieczeństwo
 Etanol
 Fermentacja
 Destylacja
 Rektyfikacja
Aparatura
Budowa
Produkcja
Galeria
FAQ Czarnej Oliwki
Linki
Download

vsop
bimber_hobby
wendliny_domowe
przerwa
Destylacja

Coś, bez czego nie byłoby mocnego alkoholu...


Za Wikipedią...

"Destylacja to sposób rozdzielania mieszaniny ciekłych związków chemicznych poprzez fizyczny proces odparowania a następnie skroplenia składników mieszaniny, o ile różnią się one prężnością par (a zatem skład pary jest różny od składu cieczy). Destylację stosuje się w celu izolowania lub oczyszczania jednego, kilku lub wszystkich składników mieszaniny.

Aby oczyszczanie przez destylację było skuteczne, mieszanina musi składać się ze związków o znacząco różnych temperaturach wrzenia, jednak nie wszystkie takie mieszaniny dają się dobrze rozdzielać przez destylację, gdyż często destylacja jest utrudniona z powodu powstawania mieszanin azeotropowych. Gdy różnica prężności par składników mieszaniny jest bardzo mała (a w konsekwencji skład destylatu jest podobny do składu cieczy wyczerpanej), to skuteczność destylacji można poprawić poprzez jej wielokrotne powtarzanie (rektyfikacja).

Procesem odwrotnym do destylacji, ale mającym dać te same efekty (rozdział cieczy), jest wymrażanie kolejnych składników"

I jeszcze trochę rozwinięcia tematu z www.mlyniec.gda.pl/~chemia

schemat

"Dla cieczy (roztworu) o składzie określonym w punkcie C znajdujemy z krzywej prężności pary (niebieska) wartość prężności pary nasyconej nad roztworem - punkt pc. Teraz dla punktu pc znajdujemy z krzywej zależności składu pary od prężności (czerwona) skład pary - punkt P. Moglibyśmy tę wartość znaleźć także korzystając z dwóch wykresów "składowych" naszego diagramu, jednak dzięki diagramowi widzimy to co najważniejsze - skład pary nad roztworem dwóch cieczy jest bogatszy w składnik bardziej lotny (w naszym przypadku składnik B, składnik o wyższej prężności pary). Powyższy diagram dotyczy oczywiście warunków izotermicznych (T=const)

Wyobraźmy sobie, że destylujemy 200 ml roztworu zawierającego 50% składnika A i 50% składnika B. Skład pary nad roztworem wynosi 10% składnika A i 90% składnika B. Przyjmijmy dla uproszczenia, co nie zmieni w najmniejszym stopniu poprawności wniosków naszego rozumowania, że pierwsze 20 ml destylatu ma dokładnie taki sam skład jak początkowy skład pary. Oznacza to, że w destylacie znalazło się 18 ml składnika B i 2 ml składnika A. Zatem skład pozostałego roztworu to 100-2=98 ml składnika A i 100-18=82 ml składnika B, co w przeliczeniu na procenty daje około 55% A i 45% składnika B. Jak więc widzimy w początkowej fazie destylacji otrzymujemy destylat bardzo bogaty w składnik lotny i pozostałość wzbogacona w składnik mniej lotny. Jeżeli tę pierwsza porcje destylatu podamy ponownie procesowi destylacji znów uzyskamy pierwsze porcje destylatu bogatsze w lotniejszy składnik, które gdy znów poddamy destylacji ..., i tak dalej aż do uzyskania po wielu kolejnych procesach destylacji całkowicie czystej cieczy B. Także pozostały po destylacji roztwór poddawany kolejnym procesom destylacyjnym będzie coraz uboższy w lotny składnik B, aż w końcu pozostanie całkowicie pozbawiony składnika B składnik A. Poprzez wielokrotne procesy destylacji uda nam się otrzymać czyste składniki rozdzielanej mieszaniny cieczy A i B."

up Góra

schemat

Oto schemat najprostszego sposobu destylacji. Dla ścisłości, powinno się jeszcze wyeliminować część opisaną na rysunku jako deflegmator. Wyjście kolby jest bezpośrednio połączone z chłodnicą. Parujący, bardziej lotny, składnik mieszaniny jest skraplany przez odebrane ciepła czynnikiem chłodzącym i gromadzony w naczyniu odbiorczym. Tak oto, w większości przypadków produkowany jest bimber. Z podgrzewanego zacieru paruje etanol, który po przejściu do chłodnicy, skrapla się na jej ściankach i spływa grawitacyjnie w dół, do np. butelki.

up Góra

I jeszcze diagram ze strony HomeDistiller.og

schemat

Z wykresu możemy odczytać w jakiej temperaturze wrze zacier o określonej zawartości procentowej etanolu i jakie stężenie ma para etanolu wydobywająca się z takiego zacieru. Np. zacier o zawartości 10% czystego alkoholu będzie wrzał w temperaturze 93 stopni Celsjusza (prowadzimy pionową linię do góry od 10 procent do przecięcia z niebieską krzywą). Para wydobywająca się z takiego zacieru będzie miała zawartość 55% etanolu (od przecięcia niebieskiej krzywej prowadzimy poziomą linię w prawo do czerwonej krzywej, którą przecina pionowa linia wskazująca 55%).

Jak można odczytać z diagramu przy jednokrotnej destylacji nie można osiągnąć większej zawartości alkoholu niż 70%, a i tylko w przypadku początku procesu i posiadania 20% zacieru, do wyrobu którego potrzebne są specjalne gatunki drożdży. Zakładając, że posiadamy zacier o stężeniu 13% i poddajemy go podwójnej destylacji, otrzymamy alkohol o zawartości etanolu do 83%. Nawet trzecia destylacja nie pozwoli na przekroczenie granicy 90%. Między bajki należy więc włożyć opowieści, jakoby za pomocą zwykłego garnka można było uzyskać ponad 90% spirytus, a nie znam przy tym nikogo, kto destylowałby zacier więcej jak trzy razy. Do przekroczenia magicznych 90% jest tylko jedna rozsądna droga i to na dodatek przebiegająca w pojedynczym procesie - rektyfikacja...

up Góra



Dzisiaj